1-3-7) علائم بیماری سنگ کیسه صفرا.28
1-3-7-1) سیر طبیعی29
درمان30
1-3-7-2) درمان جراحی30
1-3-7-3) درمان طبی- حل کردن سنگ کیسه صفرا31
1-3-8) کله سیستیت حاد32
1-3-8-1) مورفولوژی35
1-3-8-2) خصوصیات بالینی کوله سیستیت حاد36
1-3-8-3) کله سیستیت بدون سنگ36
1-3-9) کله سیستوپاتی بدون سنگ37
1-3-10) کله سیستیت آمفیزماتو38
1-3-11-1) کله سیستیت مزمن38
1-3-11-2) مرفولوژی40
1-3-11-3) خصوصیات بالینی کوله سیستیت مزمن40
1-3-11-4) خصوصیات بالینی تشخیص کوله سیستیت حاد و مزمن40
1-4) اختلالات مجاری صفراوی خارج کبدی41
1-4-1) کوله دوکولیتاز و کلانژیت صعودی41
1-4-2) آترزی صفراوی خارج کبدی42
1-4-2-1) سیر بالینی43
1-4-3) تومورها43
1-4-3-1-1) سرطان کیسه صفرا43
1-4-3-1-2)مورفولوژی:44
1-4-3-1-3) خصوصیات بالینی44
1-4-3-2) کارسینوم مجاری صفراوی خارج کبدی، از جمله آمپول واتر45
1-4-3-2-1) مورفولوژی45
1-4-3-2-2) خصوصیات بالینی46
فصل دوم: سوابق مربوط49
فصل سوم: مواد و روشها65
3-1) چکیده روش تحقیق66
3-1-2) جامعه مورد مطالعه67
3-1-3) منطقه مورد پژوهش68
3-1-4) روش نمونه گیری72
3-2-1) آماده سازی سنگ صفرا برای استخراج DNA74
3-2-2) آماده سازی لایه مخاطی کیسه صفرا برای استخراج DNA74
3-2-3) آماده سازی مایع صفراوی برای استخراج DNA74
3-3) روش استخراج DNA به روش کیت سینا ژن75
3-4) واکنش زنجیره ای پلیمرازی76

3-4-1)مواد77
3-4-1-1) میکروتیوب ها و نوک سمپلرها77
3-4-1-2) محلول بافری PCR با غلظت 5X77
3-4-1-3) Mgcl 277
3-4-1-4) Kcl78
3-4-1-5) Tris Hcl78
3-4-1-6) مخلوط نوکلئوزیدها (dNTPs)78
3-4-1-7) Taq DNA polymerase79
3-4-1-7-1) DNA polymerase Smart79
3-4-1-8) پرایمرها79
3-4-1-9) سایز مارکر80
3-4-1-10) اتیدیوم بروماید81
3-4-1-11) Loading Buffer81
3-4-1-12) ژل آگاروز81
3-4-2) مواد لازم برای تهیه TBE 1X82

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

3-4-2-1) طرز تهیه بافر TBE 1X82
3-4-3) نرم افزارهای مورد استفاده82
3-9) ژل الکتروفورز محصولات PCR90
3-10) کشت هلیکوباکتر91
3-11-1) بررسی میزان IgG هلیکوباکتر پیلوری در سرم خون92
3-11-2) شیکر الیزا95
3-11-3) شوینده الیزا96
3-11-4) خواننده الیزا97
3-11-5) مراحل انجام آزمون الیزا که تقریبا در تمام انواع آن مشترک است عبارت است از98
3-11-6) روش کار با کیت Monobind Anti-H. Pylori IgG99
3-11-7) مراحل انجام آزمایش H. Pylori IgG100
فصل چهارم: نتایج102
4-1 ) نتایج مربوط به افراد مورد مطالعه در این پژوهش103
4-2) نتایج مربوط به حضور ژن hsp60 در بیماران کله سیستیت مزمن114
4-3) نتایج مربوط به حضور ژن hsp60 در بیماران کله سیستیت حاد116
4-4) نتایج مربوط به حضور ژن hsp60 در مایع صفرا گروه شاهد118
4-5) نتایج مربوط به میزان فراوانی نسبی تست IgG هلیکوباکتر121
4-6) نتایج مربوط به میزان فراوانی نسبی BMI127
4-7) نتایج مربوط به ژن 16s rRNA هلیکوباکتر بیلیس131
4-8) نتایج مربوط به میزان فراوانی نسبی هلیکوباکتر هپاتیکوس133
4-9) نتایج مربوط به میزان فراوانی نسبی هلیکوباکتر پولوروم133
4-10) نتایج مربوط به میزان فراوانی نسبی هلیکوباکتر پیلوری، هلیکوباکتر هپاتیکوس، هلیکوباکتر بیلیس و هلیکوباکتر پولوروم در سنگ کیسه صفرا در بیماران کله سیستیت مزمن133
4-11) نتایج مربوط به کشت هلیکوباکتر133
فصل پنجم: بحث و نتیجه گیری134
پیشنهادات148
منابع149
فهرست جداول
جدول 2-1) گزارش سازمان بهداشت جهانی از برآورد بروز، مرگ و میر ، و میزان شیوع انواع سرطان در مردها و زن ها در طول 5 سال[117]62
جدول 2-2) گزارش سازمان بهداشت جهانی از برآورد بروز، مرگ و میر ، و میزان شیوع انواع سرطان در زن ها در طول 5 سال[117]63
جدول 2-3) گزارش سازمان بهداشت جهانی از برآورد بروز، مرگ و میر ، و میزان شیوع انواع سرطان در زن ها در طول 5 سال[117]64
جدول 3-1) نمونه ای از پرسشنامه مورد استفاده در این پژوهش70
جدول 3-2) فرم رضایت اخلاق پزشکی مورد تایید کمیته منطقه ای اخلاق پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان برای این تحقیق71
جدول 3-3) مقادیر مواد لازم برای PCR ژن Hsp60 هلیکوباکتر پیلوری83
جدول3-4) برنامه دمایی دستگاه ترموسایکلر برای تکثیر ژن Hsp 60 هلیکوباکتر پیلوری83
جدول 3-5) مقادیر مواد لازم برای PCR ژن s rRNA16 هلیکوباکتر پولوروم85
جدول 3-6) برنامه دمایی دستگاه ترموسایکلر برای تکثیر ژن 16s rRNAهلیکوباکتر پولوروم85
جدول 3-7) مقادیر مواد لازم برای PCR ژن s rRNA 16هلیکوباکتر بیلیس87
جدول 3-8) برنامه دمایی دستگاه ترموسایکلر برای تکثیر ژن 16s rRNA هلیکوباکتر بیلیس87
جدول 3-9) مقادیر مواد لازم برای PCR ژن s rRNA16 هلیکوباکتر هپاتیکوس89
جدول 3-10) برنامه دمایی دستگاه ترموسایکلر برای تکثیر ژن s rRNA16هلیکوباکتر هپاتیکوس89
جدول 3-11) مواد مورد نیاز برای ساخت محیط کشت بهینه سازی شده برای رشد فرم کوکوئید هلیکوباکتر پیلوری92
جدول4-1-1) مقایسه فراوانی نسبی هر دوجنس بیماران کله سیستیت حاد در گروه های سنی مختلف105
جدول4-1-2) مقایسه فراوانی نسبی جنس زن بیماران کله سیستیت حاد در رده های سنی مختلف106
جدول4-1-3) مقایسه فراوانی نسبی جنس مرد بیماران کله سیستیت حاد در رده های سنی مختلف107
جدول 4-1-4) مقایسه فراوانی نسبی هر دوجنس بیماران کله سیستیت مزمن در رده های سنی مختلف108
جدول 4-1-5) مقایسه فراوانی نسبی جنس زن بیماران کله سیستیت مزمن در رده های سنی مختلف109
جدول4-1-6) مقایسه فراوانی نسبی جنس مرد بیماران کله سیستیت مزمن در رده های سنی مختلف110
جدول 4-1-7) مقایسه فراوانی نسبی هر دوجنس گروه شاهد در رده های سنی مختلف111
جدول 4-1-8) مقایسه فراوانی نسبی جنس زن گروه شاهد در ر ده های سنی مختلف112
جدول 4-1-9) مقایسه فراوانی نسبی جنس مرد گروه شاهد در رده های سنی مختلف113
فهرست تصاویر
تصویر3-1) -A موقعیت جغرافیایی استان اصفهان در ایران. B- نقشه جخرافیایی استان اصفهان69
تصویر3-2) ست جراحی کله سیستکتومی لاپراسکوپیک72
تصویر 3-3) دو روش کله سیستکتومی باز و لاپراسکوپیک73
تصویر3-4)کلانژیوپانکراتوگرافی برگشتی آندوسکوپیک73
فهرست نمودار
نمودار 4-1-1) مقایسه فراوانی نسبی هر دوجنس بیماران کله سیستیت حاد در گروه های سنی مختلف105
نمودار 4-1-2) مقایسه فراوانی نسبی جنس زن بیماران کله سیستیت حاد در رده های سنی مختلف106
نمودار 4-1-3) مقایسه فراوانی نسبی جنس مرد بیماران کله سیستیت حاد در رده های سنی مختلف107
نمودار 4-1-4) مقایسه فراوانی نسبی هر دوجنس بیماران کله سیستیت مزمن در رده های سنی مختلف108
نمودار 4-1-5) مقایسه فراوانی نسبی جنس زن بیماران کله سیستیت مزمن در رده های سنی مختلف109
نمودار 4-1-6) مقایسه فراوانی نسبی جنس مرد بیماران کله سیستیت مزمن در رده های سنی مختلف110
نمودار 4-1-7) مقایسه فراوانی نسبی هر دوجنس گروه شاهد در رده های سنی مختلف111
نمودار 4-1-8) مقایسه فراوانی نسبی جنس زن گروه شاهد در ر ده های سنی مختلف112
نمودار 4-1-9) مقایسه فراوانی نسبی جنس مرد گروه شاهد در رده های سنی مختلف113
نمودار 4-2-1) مقایسه فراوانی نسبی ژن hsp60 هلیکوباکتر پیلوری در مایع صفرا بیماران زن و مرد کله سیستیت مزمن در رده های سنی مختلف114
نمودار 4-2-2) مقایسه فراوانی نسبی ژن hsp60 هلیکوباکتر پیلوری در مایع صفرا بیماران زن کله سیستیت مزمن در رده های سنی مختلف115
نمودار 4-2-3) مقایسه فراوانی نسبی ژن hsp60 هلیکوباکتر پیلوری در مایع صفرا بیماران مرد کله سیستیت مزمن در رده های سنی مختلف115
نمودار 4-3-1) مقایسه فراوانی نسبی ژن hsp60 هلیکوباکتر پیلوری در مایع صفرا بیماران زن و مرد کله سیستیت حاد در رده های سنی مختلف116
نمودار 4-3-2) مقایسه فراوانی نسبی ژن hsp60 هلیکوباکتر پیلوری در مایع صفرا بیماران زن کله سیستیت حاد در رده های سنی مختلف117
نمودار4-3-3) مقایسه فراوانی نسبی ژن hsp60 هلیکوباکتر پیلوری در مایع صفرا بیماران مرد کله سیستیت حاد در رده های سنی مختلف117
نمودار 4-4-1) مقایسه میزان فراوانی نسبی ژن hsp60 هلیکوباکتر پیلوری در هر دو جنس گروه شاهد در رده های سنی مختلف118
نمودار 4-4-2) مقایسه موارد مثبت hsp60 در مایع صفرا بیماران کله سیتیت مزمن با گروه شاهد در رده های سنی مختلف119
نمودار 4-4-3) مقایسه موارد مثبت hsp60 در مایع صفرا بیماران کله سیتیت حاد با گروه شاهد در رده های سنی مختلف119
نمودار 4-4-4) میزان فراوانی نسبی ژن hsp60 هلیکوباکتر پیلوری در بافت کیسه صفرا زنان کله سیستیت حاد در رده های سنی مختلف120
نمودار 4-5-1) میزان فراوانی نسبی نتایج مثبت و منفی تست IgG هلیکوباکتر پیلوری در هر دو جنس بیماران کله سیستیت حاد121
نمودار 4-5-2) میزان فراوانی نسبی نتایج مثبت و منفی تست IgG هلیکوباکتر پیلوری در زنان بیمار کله سیستیت حاد122
نمودار 4-5-3) میزان فراوانی نسبی نتایج مثبت و منفی تست IgG هلیکوباکتر پیلوری درمردان بیمار کله سیستیت حاد122
نمودار 4-5-4) میزان فراوانی نسبی نتایج مثبت و منفی تست IgG هلیکوباکتر پیلوری در هر دو جنس بیماران کله سیستیت مزمن123
نمودار 4-5-5) میزان فراوانی نسبی نتایج مثبت و منفی تست IgG هلیکوباکتر پیلوری در زنان بیمار کله سیستیت مزمن123
نمودار 4-5-6) میزان فراوانی نسبی نتایج مثبت و منفی تست IgG هلیکوباکتر پیلوری در مردان بیمار کله سیستیت مزمن124
نمودار 4-5-7) میزان فراوانی نسبی نتایج مثبت و منفی تست IgG هلیکوباکتر پیلوری در هر دو جنس گروه شاهد125
نمودار 4-5-8) میزان فراوانی نسبی نتایج مثبت و منفی تست IgG هلیکوباکتر پیلوری در زنان گروه شاهد125
نمودار 4-5-9) میزان فراوانی نسبی نتایج مثبت و منفی تست IgG هلیکوباکتر پیلوری در مردان گروه شاهد126
نمودار4-6-1) مقایسه میزان فراوانی نسبی دسته های مختلف BMI در هر دو جنس بیمار کله سیستیت مزمن ، در رده های سنی مختلف127
نمودار4-6-2) مقایسه میزان فراوانی نسبی دسته های مختلف BMI زنان بیمار کله سیستیت مزمن ، در رده های سنی مختلف128
نمودار 4-6-3) مقایسه میزان فراوانی نسبی دسته های مختلف BMI مردان بیمار کله سیستیت مزمن ، در رده های سنی مختلف128
نمودار 4-6-4) مقایسه میزان فراوانی نسبی دسته های مختلف BMI در هر دو جنس بیمار کله سیستیت حاد ، در رده های سنی مختلف129
نمودار 4-6-5) مقایسه میزان فراوانی نسبی دسته های مختلف BMI زنان بیمار کله سیستیت حاد ، در رده های سنی مختلف129
نمودار 4-6-6) مقایسه میزان فراوانی نسبی دسته های مختلف BMI مردان بیمار کله سیستیت حاد، در رده های سنی مختلف130
نمودار 4-7-1) فراوانی نسبی ژن s rRNA16 هلیکوباکتر بیلیس در مایع صفرا بیماران مرد کله سیستیت حاد131
نمودار 4-7-2) بررسی فراوانی نسبی ژن 16 s rRNA هلیکوباکتر بیلیس در مایع صفرا بیماران زن کله سیستیت مزمن در رده های سنی مختلف132
فهرست فرمول ها
فرمول 1-148
فرمول 2-167
چکیده:
زمینه و هدف: سنگ کیسه صفرا یکی از علت های عمده جراحی دستگاه گوارش بوده، علاوه بر این، میزان بیماری های صفراوی و سنگ کیسه صفرا به تدریج رو به افزایش است. اخیرا، نویسندگان متعددی، گزارشاتی مبنی بر حضورDNA هلیکوباکتر پیلوری و هلیکوباکتر های مقاوم به صفرا در درخت صفراوی انسان و کلونیزاسیون در دستگاه صفراوی حیوانات داشته اند. در حال حاضر هدف از این بررسی، طراحی مطالعه مورد-شاهدی برای برسسی حضور گونه های هلیکوباکتر، به خصوص هلیکوباکتر پیلوری، هلیکوباکتر هپاتیکوس، هلیکوباکتر بیلیس و هلیکوباکتر پولوروم، در سنگ، مایع و بافت بیماران مبتلا به بیماری های صفراوی و مایع صفرای بیماران غیر مبتلا به بیماری های صفراوی در بیمارستان الزهرا(س) بوده است.
مواد و روش ها: سرم خون و مایع صفرای 25 بیمار غیر مبتلا به بیماری های صفراوی تحت کلانژیوپانکرانوگراف برگشتی، به عنوان گروه شاهد جمع آوری گردید. سرم خون، مایع، سنگ و بافت کیسه صفرای 52 بیمار تحت کله سیستکتومی لاپراسکوپی، به عنوان گروه مورد جمع آوری گردید؛ از این بین 24 مورد کله سیتیت حاد و 28 مورد کله سیستیت مزمن تشخیص داده شد. هر سه گروه از لحاض ترکیب سن و جنس قابل مقایسه می باشند. در این نمونه ها، حضور هلیکوباکتر پیلوری بوسیله پرایمر اختصاصی ژن hsp60 ، و پرایمر اختصاصی 16s rRNA برای DNA هلیکوباکتر هپاتیکوس، هلیکوباکتر بیلیس و هلیکو باکتر پولوروم بوسیله واکنش های زنجیره ای پلیمرازی مورد ارزیابی قرار گرفت. مایع صفرا در محیط کشت مایع وجامد R (توصیف شده توسط ریچارد و همکاران) کشت داده شد. سرم های خون برای بررسی کمی ایمونوگلوبولین G هلیکوباکتر پیلوری بوسیله تست الیزا مورد ارزیابی گرفت.
نتایج:
21 از 24 (87.5 ?) بیماران مبتلا به بیماری های کوله سیستیت حاد و 25 از28 مورد (89.2 ?) در بیماران مبتلا به بیماری های کوله سیستیت مزمن ، و 20 از 25 (80 ?) نفر در گروه شاهد، نشان دهنده افزایش سطح ایمونوگلوبولین G خاص هلیکوباکتر پیلوری بوده اند.
به ترتیب DNA هلیکوباکتر پیلوری در 6 از 24 (25 ?) مایع صفرا کوله سیستیت حاد و 2 از 28(7%) مایع صفرا کوله سیستیت و 1 از 24 (4.2 ?) مخاط کیسه صفرا کوله سیستیت حاد و 1 از 28 (3.5?) مخاط کیسه صفرا کوله سیستیت مزمن مزمن تشخیص داده شد. DNA هلیکوباکتر bilis در 1از 24(4.2%)مایع صفرا کوله سیستیت حاد، و 1 از 28 (3.5 ?) مایع صفرا کوله سیستیت مزمن تشخیص داده شد. هیچ گونه هلیکوباکتر از کشت صفرا بدست نیامد. تمامی نمونه های استخراج شده DNA از لحاظ هلیکوباکتر هپاتیکوس و هلیکوباکتر پولوروم منفی می باشد. تمامی DNA های استخراج شده از مایع صفرای گروه کنترل از لحاظ هلیکوباکتر پیلوری، هلیکوباکتر هپاتیکوس، هلیکوباکتر بیلیس و هلیکوباکتر پولوروم منفی بوده اند. تمامی DNA استخراج شده از سنگ صفرا از لحاظ حضور ِDNA هلیکوباکتر منفی بوده ند.
نتیجه گیری:
نتایج این مطالعه نشان دهنده حضور DNA هلیکوباکتر پیلوری و هلیکوباکتر بیلیس در کیسه صفرا بیماران مبتلا به کله سیستیت حاد و مزمن بوده، و ارتباط احتمالی بین DNA هلیکوباکتر یافت شده با بیماری های صفراوی وجود دارد.
کلمات کلیدی: هلیکوباکتر پیلوری، هلیکوباکتر هپاتیکوس، هلیکوباکتر بیلیس، هلیکوباکتر پولوروم، کله سیستیت حاد، کله سیستیت مزمن، ژن hsp60
فصل اول: کلیات تحقیق
1-1-1) جنس هلیکوباکتر
جنس هلیکوباکتر جزء باکتری های گرم منفی با سرعت رشد بالا در بین میکروارگانیزم های گرم منفی است که توانایی مهاجرت مداوم در بین میزبانان متنوع در پستانداران را دارا می باشد و در برخی موارد ممکن است باعث بیماری سخت بالینی همچون سرطان شود، در این بین بیشترین مطالعه تا کنون بر روی هلیکوباکتر پیلوری1 صورت گرفته است که عامل ایجاد زخم معده و سرطان معده در انسان می باشد[1]، اهمیت بالینی جنس هلیکوباکتر با توجه به در معرض آلودگی قرار داشتن بیش از نیمی از جمعیت بشری جهان در برابر گونه هلیکوباکتر پیلوری امروزه بسیار روشن بوده،امروزه این جنس به طور رسمی حداقل شامل32 نام گونه می باشد[2]، این جنس را تقریبا می توان به دو گروه هلیکوباکتر های معده ای و هلیکوباکترهای انتروهپاتیک2 تقسیم کرد[3, 4]. برخی از گونه های هلیکوباکتر معده ای بیشتر از هر میکرو ارگانیسم شناخته شده دیگری دارای فعالیت قوی اوره آزی بوده و از آن برای زنده ماندن و مدیریت فشار وارد شده توسط اسید معده استفاده می کنند[1, 5, 6]. هلیکوباکتر های انتروهپاتیک به طور معمول در مخاط معده کلونیزه نمی شوند ،اما دارای ویژگی های مشابه فراساختاری و فیزیولوژی مشابه ی با گونه های معده ای می باشند، تا به امروز این عوامل باکتریایی در دستگاه گوارشی و کبد انسان ،پستانداران و پرندگان جدا و شناسایی شده اند[4, 7, 8]. در مجموع اطلاعات بدست آمده از مطالعات انجام شده در بیماری های صفراوی ، نشان می دهد که صفرا حاوی گونه هلیکوباکتر، ممکن است عفونت مزمن با دگرگونی بدخیم القاء کنند. این که آیا آنها واقعا در پیدایش بیماری صفراوی شرکت دارند نیاز به مطالعات بیشتر را می طلبد ، با این حال در برخی بررسی ها شواهدی مبنی بر حضور هر دو گروه هلیکوباکتر های معده ای و روده ای در صفرای بیماران صفراوی می باشد[9, 10].
هلیکوباکتر پیلوری، باکتری باسیل گرم منفی مارپیچی3، دارای فرم خمیده و میکروائروفیلیک بوده که به عنوان مهمترین پاتوژن معده انسان شناخته شده، وارن و مارشال4 برای اولین بار این باکتری را در سال 1983 جداسازی و خالص سازی نمودند،[11]، دو فرم مرفولوژیک باسیل مارپیچی و کوکوئید5 برای این باکتری شناخته شده است، فرم باسیل مارپیچی این باکتری، فرم فعال و قابل کلونیزاسیون این باکتری بوده، فرم کوکوئید در واقع فرم موجود اما غیر قابل کشت این باکتری بوده، و بیشتر به فرم در حال استراحت هلیکوباکتر پیلوری مشهور است[12, 13]، علی رغم اثبات حضور فرم کوکوئید هلیکو باکتر پیلوری، تلاش های بسیار برای کشت آن تا کنون نتیجه مطلوب نداشته است، از این رو این موضوع خود به تنهایی بسیار مورد بحث پژوهشگران بوده ، اعتقاد برخی محققان بر این استوار می باشد که فرم کوکوئید این باکتری فرم مرده بوده،[14, 15]؛ و در مقابل برخی از محققان دیگر اعتقاد داشته که این فرم از باکتری زنده بوده و در حال حاضر امکان کشت آن با تکنیک ها و روش های موجود وجود ندارد[13, 16, 17]. تغییر فرم مورفولوژیک از باسیل مارپیچی به کوکوئید را می توان بوسیله کشت مجدد در محیط کشت با شرایط غذایی ضعیف، کشت همراه با استرس همچون آنتی بیوتیک و اکسیژن، و یا استرس کاهش pH و یا افزایش دما مشاهده کرد[18] . فرم باسیل مارپیچی باکتری هلیکوباکتر پیلوری به نسبت فرم کوکوئید آن مقدار بسیار زیادی از پروتیین های مختلف را بیان می کند، که به عنوان مثال می توان به پروتیین های موثر در تکثیر سلولی و ساختمان سلولی، پروتیین های موثر در اتصال یا چسبنده ها6 و پروتیین های موثر در کلونیزاسیون باکتری اشاره کرد، اما در فرم کوکوئید، بیان پروتیین ها به طور معنا داری کاهش پیدا کرده و بیشتر به حفاظت از فعالیت های متابولیک باکتری همچون تنفس سلولی، حفظ ساختار کلی سلول و سنتز DNA محدود میگردد[14, 19, 20]. بنابراین به طور گسترده این اعتقاد وجود داشته که فرم کوکوئید این باکتری نقش به سزایی در انتقال و گسترش عفونت با هلیکو باکتر پیلوری یا پاسخ های متفاوت و ناکارامد سلول در برابر عفونت با این باکتری بوده[16, 21-23] و از آن سو نقش عمده فرم باسیل مارپیچی این باکتری در بیماری زایی و بیان عوامل حدت7 می باشد .
Chunhong Shao و همکارانش برای اولین بار پاسخ هلیکوباکتر پیلوری را به شرایط اسیدی متفاوت مایع صفرای انسان را بررسی نمودند، توانایی تحمل این شرایط برای کلونیزاسیون این باکتری در دستگاه گوارش انسان بسیار با اهمیت است؛ نتایج حاصل از این تحقیق نشان دهنده مسیر های پیچیده پیام دهی برای تحمل این شرایط بوده، نتایج این تحقیق نشان دهنده تغییر در بیان و فرم برخی از پروتیین ها از قبیل چاپرون ها، پروتیین های موثر در جابجایی آهن، آنزیم های موثر در چرخه تولید انرژی، متابولیسم و پروتیین های فلاژلا بوده است.[24]
1-1-2) عوامل حدت هلیکوباکتر پیلوری
اوره آز خودش به تنهایی کموتاکسی فاگوسیت ها را باعث می شود و سلول های ایمنی را فعال می کند و محصولات سیتوتوکسین را افزایش می دهد. اتصال هلیکوباکتر پیلوری به اپتیلیوم معده و ترشح اینترلوکینها یک مرحله مهم در القاء التهاب فعال لایه مخاطی می باشد که می تواند به تولید زخم منجر شود. سیتوتوکسین واکوئله کنندهA8 (vac A) به کلنیزه شدن هلیکوباکتر پیلوری در مخاط کمک می کند که به نظر می رسد نتیجه آن تعدیل سیستم ایمنی میزبان باشد [25]. پلی مرفیسمهای موجود در ژن سایتوکاینها ی میزبان نیز ممکن است که عامل مهمی در مقدار سایتوکاینها ی تولیدی و در نتیجه تفاوت در الگو و شدت پاسخهای التهابی باشند[26].براساس تنوع ژنتیکی ممکن است که این پلی مرفیسمها از یک نا حیه جغرافیایی به ناحیه دیگر متفاوت باشند که می تواند احتمال حضور ژنوتیپهای خاص در جمعیت های مناطق خاص جغرافیایی که آنها را نسبت به عفونت با سوش هلیکوباکترپیلوری دارای ژن vacA مستعد می سازد را توضیح دهد. در میان عوامل بیماریزای هلیکو باکتر پیلوری،عامل اتصال به سلول های پوششی برای شروع پاسخ التهاب ضروری است.[27, 28] برخی از سویه های هلیکوباکتر پیلوری ،دارای یک ناحیه پاتوژنیسیته 40k bp به نام جزیره بیماریزایی9 cag هستند که حاوی 31 ژن بوده و تولید و تجمع سیستم ترشحی تیپ IV را هدایت می کند.در مدل های حیوانی سویه هایی که جزیره پاتوژنیسیتی cag را دارند، از سویه های فاقد این جزیره بیماریزا تر می باشند.[29] برخی بررسی ها نشان داده است که سویه های دارای ژن cagA از قدرت بیماریزایی بیشتری برخوردار می باشند[30] ، سویه های cagA مثبت باعث القای سیتوتوکسیتی بیشتری نسبت به سویه های فاقد این ژن می باشند[31] ، سویه های cagA مثبت می توانند باعث تولید IL-810 شوند[32] ،همچنین پروتیین CagA یک مولکول ایمونولوژیک می باشد که به عنوان یکی از کاندید های ساخت واکسن علیه باکتری هلیکوباکتر پیلوری مطرح است[33] ، همچنین پروتیین CagA پس از ورود به سلول میزبان باعث تغیرات ساختار اکتین و اختلال در سیکل سلولی ،القای بیان انکوژن های c-fos و c-jun و در نهایت آسیب سلولی می شود و خطر ایجاد سرطان را افزایش می دهد[34]. یکی از مهمترین ملکولهای چسبان در هلیکوباکتر پیلوری پروتئین است که توسط ژن babA2 کد می شود و Blood group bindin antigen نام دارد، تحقیقات متعددی نشان داده است که این مولکول چسبان، عامل اتصال هلیکوباکتر پیلوری به آنتی ژنهای گروه خونی لوئیس b می باشد.این آنتی ژن های فوکوزیله شده روی سطح سلول های پوششی معده قرار دارند، پروتیین Bab A یکی از پروتیین های غشا خارجی هلیکوباکتر پیلوری است، توانائی اتصال این پروتئین به آنتی ژنهای گروه خونی لوئیس b استقرار باکتری را در معده تسهیل ، و ممکن است مستقیمًا در بیماریزائی نقش داشته باشد[35, 36] ؛ پروتیین Bab A 75 کیلو دالتون وزن دارد،دو آلل ژن bab A شناسایی شده اند که عبارتند از: bab A1 و bab A2 ، از این بین تنها آلل bab A2 فعال بوده و پروتیین Bab A را رمز دهی می نماید. [37] طبق تحقیقات صورت گرفته، مشخص شده است که بین وجود این ژن و بعضی بیماریهای دستگاه گوارش از جمله زخم اثنی عشر ارتباط وجود دارد. [38-41]
1-1-3) پروتیین های شوک حرارتی هلیکوباکتر پیلوری11
در بررسی های صورت گرفته پیرامون پروتیین های شوک حرارتی در هلیکوباکتر پیلوری ، پروتیین های مختلفی از قبیل 58.2 kDa – Hsp60 [42]،13 kDa – HspA ، [43]، 70 kDa – Hsp70 [44]، شناسایی شده اند که در این بین بیشتر Hsp60 بیشتر مورد توجه اندیشمندان این حوزه بوده است و تحقیقات بیشتری مبنی بر نقش آن در هلیکوباکتر پیلوری صورت گرفته است.
نقش Hsp60 هلیکوباکتر پیلوری در فولدینگ پروتیین ها و جابجایی چاپرون ها نشان داده شده است؛ همچنین به عنوان یکی از عوامل موثر در ایجاد عفوت و محرک سیستم ایمنی مطرح می باشد. Barton و همکارانش در سال 1998 آنتی بادی ضد Hsp60 را در جریان خون بیماران مبتلا به بیماری های مختلف معده و دوازده شناسایی کرده اند . همچنین موارد مثبت به Hsp60 هلیکوباکتر پیلوری به شدت با میزان درجه التهاب در بیماران ارتباط مثبت دارد[45, 46]. برخی بررسی های انجام شده نشان دهنده نقش Hsp60 در افزایش میزان سایتوکان های مختلف همچون اینترلوکین 6 ،اینترلوکین 8؛ همچنین افزایش سلول های T و گیرنده های Toll-like همچون TLR-2و TLR-4 می باشد[47, 48] . برخی بررسی ها نشان دهنده آن است که Hsp60 ممکن است در تحریک پروسه های التهاب زایی در مخاط معده نقش بازی کند.[49]. برخی از محققان بر این باور هستند که Hsp60 هلیکوباکتر پیلوری مسئول پاسخ خود ایمنی میزبان می باشد[50] ؛ همچنین برخی از تحقیقات نشان دهنده دهنده انتقال Hsp60 از سیتوپلاسم به سطح سلول باکتری و نقش موثر آن در اتصال به سلول های اپیتلیال انسان می باشد و Hsp60 سطح باکتری نقش موثری در رشد باکتری دارد. [51, 52]. برخی از گزارشات بر نقش Hsp60 در سازماندهی ساختار خارج سلولی باکتری و یا محافظت پروتیین های دیگر از شرایط بد محیط معده انسان تاکید دارد.[53]
1-1-4) هلیکوباکتر هپاتیکوس12
هلیکوباکتر هپاتیکوس یک باکتری گرم منفی،میکروآئروفیل ،اوره آز مثبت است[54] ،اولین مکان کلونیزه شدن این باکتری در مجاری روده ای است وتا کنون در معده یافت نشده است بعد از اولین مورد شناسایی هپاتیکوس درسال 1992 متوجه شده اند که این باکتری تعداد بسیار زیادی از موش های خانگی مورد استفاده در تحقیقات بیوشیمیایی را آلوده می کند[55, 56] و باعث ایجاد تومور های کبدی وtypholocolitis proliferative در میزبان می شود[6, 57] هلیکوباکتر هپاتیکوس عامل سرطان کبد و هپاتیت در موش ها می باشد، این باکتری یکی از پروتوتایپ های جنس هلیکوباکتر می باشد، همچنین به عنوان یک عامل سرطان زا شناسایی شده است، هلیکوباکتر هپاتیکوس دارای یک کروموزم حلقوی با 17799146 جفت باز می باشد، ژنوم این باکتری 1875 پروتیین را کد می کند،که 938 پروتین آن با هلیکوباکتر پیلوری مشترک می باشد، هلیکوباکتر هپاتیکوس بسیاری از عوامل بیماریزای پیلوری را ندارد که از آن بین می توان به سیتوتوکسین vac A و جزایر بیماریزای cag اشاره کرد[58]، این باکتری همچون کمپیلو باکتر ججنی13؛ دارای دسته ای از ژنها کد کننده سم CDT می باشند[59] سم CDT باکتری ججنی سبب اختلال در چرخه سلولی، تقسیمات کروماتین و همچنین باعث مرگ برنامه ریزی شده ی سلولی به وسیله فعالیت مشابه DNAse تایپ 1 می شود[60] اما در هر صورت این سم باعث آسیب محدود در عفونت های حاد می شود و اثرات ژنوتوکسیک آن می تواند منجر به ایجاد سرطان در عفونت های هپاتیکوس شود. هپاتیکوس توانایی تولید وبیان NDH-1 و NDH-2 دهیدروژناز را به خوبی سیتوکروم bd و سیتوکرومcbb3 ترمینال اکسیداز را دارد و بنابر این بیشترین قابلیت تنفسی در بین پیلوری و هپاتیکوس متعلق به هپاتیکوس می باشد و نتیجه آن این می شود که باکتری قابلیت تطابق بالایی در محیط های بسیار متفاوت را داشته باشد[61]. هپاتیکوس از جهاتی به پیلوری شباهت دارد که از آن جمله می توان به نکات زیر توجه کرد: هر دو این باکتری ها پس از آلوده کردن میزبان می توانند منجر به حساسیت مزمن شوند و در نهایت هر دو اینها بعد از این حساسیت می توانند باعث سرطان شوند[58]، نکته دیگر در ارتباط شباهت های این دو باکتری وجود فعالیت قوی اوره آزی است [61]، اوره آز هیدرولیز اوره به آمونیا و دی اکسید کربن را کاتالیز می کند[62]، یونهای آمونیوم باعث می شوند تا pH افزایش یابد و در نتیجه باکتری در محیط اسیدی معده زنده بماند[63]، و این آمونیا تولید شده می تواند بوسیله باکتری به عنوان منبع نیتروژن برای سنتز پروتیین مورد استفاده قرار گیرد. [64] گفته شده است که اوره آز پیلوری به طور مستقیم و غیر مستقیم به بیماریزایی این باکتری کمک می کند و تولید سایتوکان ها را القا می کند و باعث التهاب معده شده و برای اپی تلیال معده سمی می باشد[65].هپاتیکوس در مکانی که pH آن خنثی است زندگی میکند در حالی که این باکتری مقدار زیادی اوره آز مانند پیلوری تولید می کند ،این موضوع که علت فعالیت زیاده اوره آزی در کبد و قسمت های انتهای روده چیست به وضوح مشخص نشده است [61] اما نقش احتمالی که برای این فعالیت اوره آزی می توان در نظر گرفت و افزایش زنده ماندن این باکتری هنگام گذر از معده میزبان می باشد [66] و یا تولید آمونیاک به عنوان منبع نیتروژن برای ساخت پروتیین می باشد[64, 67] اوره آز خودش به تنهایی کموتاکسی فاگوسیت ها را باعث می شود و سلول های ایمنی را فعال می کند و محصولات سیتوتوکسین را افزایش می دهد[68] البته در میان هلیکوباکتر های غیره معده ای نقش مشخصی را برای فعالیت اوره آزی و ارتباط آن با بیماری و کلونیزه شدن نمی توان در نظر گرفت [1] میزبان طبیعی باکتری هلیکوباکتر هپاتیکوس موش بود[69] ، با توجه به پتانسیل بالای موش خانگی در انتقال بیماری های زئونوز14 تحقیقاتی بسیاری پیرامون احتمال ایجاد آلودگی و بیماری زایی این باکتری در انسان صورت گرفته است، هچنین تعدادی گزارش نیز مبنی بر ایجاد بیماری صفراوی و بیماری های خارج معده ای نیز در دستگاه گوارش انسان مشاهده شده است[70-73]
1-1-5) هلیکوباکتر بیلیس
هلیکوباکتر بیلیس باکتری دوک مانند ، دارای 3 تا 14 فلاژلا دو قطبی است. در 37 و 42 درجه سانتی گراد تحت شرایط میکروئروفیل رشد می کند ؛ اوره آز ، کاتالاز و اکسیداز مثبت است،و دارای توانایی احیا نیترات را داشته ؛همچنین این باکتری آلکالین فسفاتاز و ایندوکسیل استات هیدرولاز منفی می باشد؛ این باکتری نسبت به آنتی بیوتیک نالیدیکسیک اسید و سفالوتین مقاوم بوده ، اولین محل مشاهده این باکتری در روده موش،سگ،گربه،رت و انسان بوده و دومین محل مشاهده شده این باکتری در کیسه صفرای انسان بوده است[3]هلیکوباکتر بیلیس اولین بار در سال 1995 از سیستم صفراوی موش جدا شده است[74]، پس از آن شواهد ای مشخص کننده حضور این باکتری در انسان بوده که از آن جمله به حضور این باکتری در بیمارن مبتلا به بیماری های مزمن صفراوی و سرطان کیسه صفرا در کشور شیلی ، ژاپن و تایلند می توان اشاره کرد[71, 75] ، هلیکوباکتر بیلیس باکتری دوک مانند ، دارای 3 تا 14 فلاژلا دو قطبی است. در 37 و 42 درجه سانتی گراد تحت شرایط microaerobic رشد می کند ؛ اوره آز ، کاتالاز و اکسیداز مثبت است،و دارای توانایی احیا نیترات را داشته ؛همچنین این باکتری آلکالین فسفاتاز و ایندوکسیل استات هیدرولاز منفی می باشد؛ این باکتری نسبت به آنتی بیوتیک نالیدیکسیک اسید و سفالوتین مقاوم بوده ، اولین محل مشاهده این باکتری در روده موش، سگ، گربه، رت و انسان بوده و دومین محل مشاهده شده این باکتری در کیسه صفرای انسان بوده است [3]. گفته شده است که در مطالعات تجربی، تجزیه و تحلیل واکنش زنجیره ای پلی مراز از حساسیت بیشتری نسبت به کشت و تست سرولوژیک در تعیین وضعیت عفونت با هلیکوباکتر بیلیس، به ویژه در ماه اول بعد از تلقیح برخوردار است[76].
1-1-6) هلیکوباکتر پولوروم15
هلیکوباکتر پولوروم از کبد ، دئودنوم و سکوم مرغ و از انسان های مبتلا به گاستروآنتریت جدا شده است [77].هلیکوباکتر پولوروم دارای خصوصیات بیوشیمیایی متفاوت نسبت به سایر هلیکوباکتر ها می باشد، این باکتری کاتالاز ،اوره آز و آلکالین فسفاتاز مثبت بوده،تست احیای نیترات و رشد در دمای 42 درجه آن منفی بوده ،نسبت به آنتی بیوتیک نالیدیکسیک اسید مقاوم اما نسبت به سفالوتین حساس می باشد[3]، دارای یک فلاژلای یک قطبی بدون روکش بوده ، از آنجا که هلیکوباکتر پولورم از مدفوع بیماران مبتلا به اسهال و از مرغ و مدفوع مرغ جدا شده احتمال زئونوز بودن و انتقال این باکتری به انسان افزایش می یابد[78] سویه های جدا شده هلیکوباکتر پولوروم از انسان و پرندگان تولید CDT و فعالیت آن را در کشت سلولی سلول های هلا مشخص کرده است همچنین حضور ژن CDT بوسیله بررسی با واکنش زنجیرهای پلیمرازی مشخص شده است[59].شایان ذکر است که سم CDT عامل حدت معروف این باکتری می باشد[56] که از لحاظ ژنتیکی و فوتیپی بسیار شبیه CDT در هلیکوباکتر بیلیس16،هلیکوباکتر کانیس17 و هلیکوباکتر هپاتیکوس می باشد[59, 79, 80].گزارشات متعددی مبنی بر حضور این باکتری در کبد انسان وجود دارد[73, 81-83]. ، همچنین گزارشی مبنی بر حضور این باکتری در مرغ و ماکیان استان خراسان در کشور ایران در سال 2010 توسط جمشیدی و همکاران شده است[84] و با توجه به احتمال انتقال این باکتری از حیوان به انسان نیاز به بررسی های انسانی مشهود است.هلیکوباکتر پولوروم همراه با باکتر های غیر معده ای دیگری نیز همچون هلیکوباکتر فیننیلی18 و هلیکوباکتر کنیس در روده انسان با ایجاد التهاب، بیماری‌های روده ایجاد می کنند[85].


دیدگاهتان را بنویسید